لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف کمردرد مزمن (Chronic Low Back pain) یکی از 10 بیماری برتر است که بیشترین سال های زندگی با ناتوانی را در سراسر جهان به خود اختصاص داده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی بر اضطراب درد و پذیرش درد زنان دارای کمر مزمن انجام گرفت. مواد و روش ها روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل و دوره ی پیگیری 45 روزه بود. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ی زنان دارای کمر درد مزمن مراجعه کننده به بیمارستان و کلینیک های تخصصی درد در شهراصفهان در سه ماهه تابستان سال 1401 بود. در این پژوهش تعداد30 بیمار مبتلا به کمر درد مزمن با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه های آزمایش و گواه گمارده شدند (هرگروه 15 بیمار). گروه آزمایش مداخله درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی را طی دوماه 8 جلسه 90 دقیقه ای دریافت کردند اما گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند. پرسشنامه های مورد استفاده در این پژوهش شامل اضطراب درد و پذیرش درد بود. گروه آزمایش درمان کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی را طی 8 جلسه ی گروهی 90دقیقه ای دریافت کرد، اما بر گروه کنترل هیچ مداخله ای انجام نشد. داده ها از طریق نرم افزار SPSS-23 و با آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت. یافته ها درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی برکاهش علایم اضطراب درد و بهبود پذیرش درد در مراحل پس آزمون و پیگیری تاثیر معنا دار داشت نتیجه گیری درمان مبتنی برکارآمدی هیجانی به عنوان یک درمان اثربخش درمراکز بهداشتی و درمانی برای بهبود پذیرش درد و کاهش اضطراب درد زنان دارای کمر درد مزمن پیشنهاد می گردد.

زمینه فاجعه سازی درد و اضطراب درد از متغیرهای حائز اهمیت در ادراک درد مزمن هستند اما در مورد نقش آنها در شدت درد در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید دانش اندکی وجود دارد. هدف هدف این پژوهش بررسی نقش فاجعه سازی درد و اضطراب درد در پیش بینی شدت درد در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید بود. روش پژوهش حاضر از نوع مطالعات همبستگی بود. از بین زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید که به درمانگاه روماتولوژی بیمارستان امام خمینی و کلینیک های خصوصی شهر تهران مراجعه کرده بودند، 100 نفر به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای به کار رفته در این پژوهش شامل مقیاس فاجعه سازی درد (سالیوان و همکاران، 1995)، مقیاس نشانگان اضطراب درد (مک کراکن و همکاران، 1996) و مقیاس آنالوگ دیداری بود. یافته ها نتایج نشان داد که فاجعه سازی درد و اضطراب درد به طور معناداری شدت درد را در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید پیش بینی می کنند. ضریب رگرسیونی استاندارد شده برای فاجعه سازی درد 0/51 (0/001>P) و برای اضطراب درد0/30 (0/01>P) بود. نتیجه گیری فاجعه سازی درد و اضطراب درد می توانند با تاثیر بر شدت درد در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید، مشکلات ناشی از درد مزمن را در آنها افزایش دهند؛ و لازم است این عوامل در مدیریت و درمان این بیماران لحاظ شوند.

زمینه و هدف هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی معنادرمانی براضطراب مرگ، فاجعه پنداری درد، پذیرش درد و شدت درد بیماران مبتلا به سرطان پروستات بود. روش بررسی طرح پژوهش تجربی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل بود. ابتدا به شیوه نمونه گیری هدفمند، چهل نفر از مردان مبتلا به سرطان پروستات به صورت تصادفی در دو گروه (آزمایش و کنترل) قرار گرفتند. گروه آزمایشی به مدت هشت جلسه 45 دقیقه ای تحت درمان معنادرمانی قرار گرفتند. همه آزمودنی ها در ابتدای پژوهش و بعد از اتمام مداخله و یک ماه بعد از درمان (پیگیری یک ماهه) پرسش نامه اضطراب مرگ، فاجعه پنداری درد، پذیرش درد و شدت درد را تکمیل کردند. برای تحلیل داده ها از تحلیل واریانس یک راهه استفاده شد. یافته ها نتایج حاصله از تحلیل واریانس نشان داد که معنادرمانی نسبت به گروه کنترل بر اضطراب مرگ، فاجعه پنداری درد، پذیرش درد و شدت درد اثربخشی بیشتری داشت. همچنین نتایج پیگیری نشان داد که اثربخشی معنادرمانی بر اضطراب مرگ، فاجعه پنداری درد، پذیرش درد و شدت درد پایدار بود. نتیجه گیری نتایج پژوهش نشان داد که معنادرمانی بر اضطراب مرگ، فاجعه پنداری درد، پذیرش درد و شدت درد بیماران مبتلا به سرطان پروستات تاثیر دارد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: اضطراب، شایع ترین پاسخ فیزیولوژیک و سایکولوژیک به درد در بیماران سوختگی می باشد که می تواند عملکرد جسمانی و روانی آنها را تحت تاثیر قرار دهد. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین درد و اضطراب در بیماران سوختگی انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی که در بخش سوختگی بیمارستان امام رضا (ع) وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد، 60 بیمار بستری در بخش سوختگی زنان انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه اطلاعات فردی بیماران، ابزار دیداری- خطی شدت درد و پرسشنامه خود گزارشی میزان اضطراب بیماران سوختگی استفاده شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و ضریب همبستگی اسپیرمن در سطح معنی داری P≤0.05 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: بین شدت درد و میزان اضطراب در هفته اول (rs=0.61, P≤0.002)، طی هفته سوم (rs=0.43, P≤0.002) و هفته چهارم (rs=0.58, P≤0.002) همبستگی معنی داری از نظر آماری وجود داشت.نتیجه گیری: با توجه به نتایج حاصل از این تحقیق، می توان اذعان داشت که در مراقبت، درمان و کنترل درد بیماران سوختگی بایستی به کنترل اضطراب این بیماران توجه خاصی مبذول نمود.

مقدمه: سوختگی یکی از مخرب ترین و دردناک ترین آسیب های پزشکی است و یکی از شایع ترین مشکلات روانشناختی در بیماران آسیب دیده از سوختگی، اضطراب درد است. درمان رایج در مشکلات سوختگی، دارو درمانی است، اما اخیرا درمان های نوظهوری همچون واقعیت مجازی سه بعدی برای کاهش شدت و اضطراب درد مورد استفاده قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی دارو درمانی و واقعیت مجازی بر اضطراب درد و شدت درد بیماران سوختگی مرکز امام موسی کاظم (ع) شهر اصفهان بود. روش کار: پژوهش حاضر نوع طرح نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. بدین منظور از جامعه آماری این پژوهش که کلیه بیماران واجد شرایط بستری در بخش سوختگی مرکز آموزشی درمانی امام موسی کاظم (ع) شهر اصفهان در سال 1397 را تشکیل می داد، 75 نفر از بیماران بخش سوختگی مرکز آموزشی درمانی امام موسی کاظم به شیوه نمونه گیری از نوع در دسترس انتخاب شدند. سپس با درنظر گرفتن معیارهای ورود، تعداد 45 بیمار وارد مطالعه شده و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش1 (واقعیت درمانی مجازی)، آزمایشی2 (دارو درمانی) و یک گروه کنترل (هر گروه 15 نفر) گماشته شدند. آزمودنی ها قبل و بعد از مداخلات به مقیاس های درجه بندی تصویری درد (GRS) و مقیاس اضطراب درد (BSPAS)، پاسخ دادند. یافته ها: نتایج نشان داد که هر دو درمان واقعیت مجازی و دارو درمانی بر اضطراب درد سوختگی بیماران مبتلا به سوختگی تاثیر معنی دار داشت و در مقایسه دو درمان، اثربخشی درمان واقعیت مجازی بیشتر از دارو درمانی بود و تفاوت گروه های دارو درمانی و درمان واقعیت مجازی معنی دار بود (05/0>p). همچنین هر دو درمان واقعیت مجازی و دارو درمانی بر شدت درد ادراک شده بیماران مبتلا به سوختگی تاثیر معنی دار داشت و در مقایسه دو درمان، میان اثربخشی درمان واقعیت مجازی و دارو درمانی تفاوت معناداری در کاهش شدت درد یافت نشد (05/0>p). نتیجه گیری: اگرچه هر دو درمان دارویی و نرم افزار واقعیت مجازی در درمان اضطراب درد و شدت درد بیماران سوختگی موثر هستند، اما به نظر می رسد که واقعیت مجازی با انحراف توجه از محرکهای بیرونی و دردناک و غوطه ور سازی شخص در دنیای مجازی و خوشایند، بیش از دارو درمانی منجر به کاهش اضطراب در بیماران سوختگی می شود.

مقدمه: درد دندان یکی از رایج ترین شکایت های مربوط به خدمات دندان پزشکی است. ممکن است افراد هنگام مراجعه به دندان پزشک اضطراب بالایی را تجربه کنند یا از دریافت خدمات اجتناب کنند. برای توصیف نوع خاص اضطراب ناشی از محیط دندان پزشکی، از اصطلاح اضطراب دندان پزشکی استفاده می شود. هدف این مطالعه تعیین عوامل روان شناختی تاثیر گذار بر اضطراب دندان پزشکی بود. مواد و روش ها: طرح مطالعه به روش توصیفی-مقطعی بود. شرکت کنندگان از طریق نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. نمونه ی مورد نظر در این مطالعه، شامل 328 نفر از مراجعه کنندگان به کلینیک های دندان پزشکی شهر کرمانشاه در سال 99-1398 بود. ابزار مورد استفاده در این مطالعه، شامل پرسشنامه اضطراب درد (PASS-20)(Gorbalenya, 2020 #6)، اضطراب دندان پزشکی (DAI) و درد ذهنی (OMMP) بود. در نهایت، داده ها با روش آماری همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه و از طریق نرم افزار SPSS نسخه 24 مورد تحلیل قرار گرفت. یافته ها: براساس نتایج ضریب همبستگی پیرسون بین اضطراب درد با اضطراب دندان پزشکی (45/0=r) و درد ذهنی (25/0=r) رابطه ی مثبت و معناداری وجود داشت (001/0=P). براساس نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه ی همزمان (Enter) اضطراب درد (356/0=β, ) و درد ذهنی (139/0=β, ) پیش بینی کننده ی معنادار اضطراب دندان پزشکی می باشند (05/0>P). نتیجه گیری: بر اساس نتایج بدست آمده در این پژوهش می توان نتیجه گرفت که عوامل روان شناختی از قبیل، اضطراب درد و درد ذهنی بر اضطراب دندان پزشکی موثر هستند. همچنین مقدار زیادی از اضطراب درد به خاطر فاجعه انگاری درد و تصورات تحریف شده نسبت به خدمات دندان پزشکی، می تواند به اضطراب دندان پزشکی منجر شود.